Doe je ogen eens dicht.

In wat voor wereld leven we?
Dat is wat ik dacht na de verschrikkelijke brand en de nog veel verschrikkelijkere Moria-deal die daarna werd gesloten.

De mensen die daarover gingen, de regering, maar dus ook indirect wij als kiezers, hebben we geen inlevingsvermogen meer? Wat als wíj zouden moeten vluchten, als er oorlog was in Nederland, hoe zouden wij dan behandeld willen worden als vluchtelingen?

Stel je dat eens voor!

Doe je ogen es dicht voor een halve minuut. Of langer. En stel je voor dat Nederland zo gepolariseerd is, dat groepen elkaar letterlijk naar de keel vliegen, elkaar dood maken. Jonge jongens en meiden verplichten om mee te vechten tegen iets waar die kinderen helemaal geen bemoeienis mee hebben. Stel je eens voor dat je huis, je wijk of dorp, kapot geschoten is. Dat alles waar je je ooit veilig en fijn waande, nu de meest onveilige plek op aarde is geworden. Voor jou. Voor degene van wie je houdt? De plek waar je bent geboren en bent opgegroeid, waar je een bestaan hebt opgebouwd. En je niet weg wilt, maar je je leven niet zeker bent.
Je verlaat die plek. Je spendeert al je spaargeld omdat je hoopt naar een veilige plek te kunnen. En vervolgens kom je op een plek terecht die als land misschien veiliger wordt gezien, maar waar je een lekkend zeil boven je hoofd hebt, waar het koud en modderig is. Waar duizenden mensen rondlopen me trauma’s, uitzichtloosheid, honger. Je kinderen kunnen niet alleen spelen, kunnen überhaupt nergens veilig zijn.
Van de regen in de drup.
Je bent een mens. Op zoek naar veiligheid, een veilig leven. Voor jou, voor je familie.
Stel je dat eens voor hoe jij je zou voelen.

Hoe zou jij je voelen als je in zo’n situatie zou zitten en andere mensen, die veilig in hun warme huizen wonen, genoeg te eten hebben en veilig zijn, die kijken niet naar je om. Behandelen je alsof je niet bestaat.

Kun jij het je voorstellen?

Dit is hoe wij mensen behandelen. Hoe we kinderen behandelen. In al die vluchtelingenkampen, in Griekenland, Afrika of Myanmar.

Ik wil niet in zo’n wereld leven. Ik wil hier iets aan doen. Ik geloof dat we hier iets aan kunnen doen. Als wíj met zijn allen zeggen in wat voor wereld we willen leven en ons verplaatsen in een ander. Laten we het daar met elkaar over hebben. Nu, vandaag. Maar ook morgen en overmorgen. In wat voor wereld wil jij leven?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *